„Jestem na takim etapie, że samo interesowanie się formą nie może być docelowym momentem artystycznym. Bardzo dużo tematów siedzi we mnie i celowo nie sięgam po nie, bo ciągle jeszcze nie wiem, jak to będzie się z nimi skonfrontować” – rozmowa z Weroniką Zajkowską reżyserką spektaklu Żeromski: backstage.
„Mamo?”. Do bohatera wracają wszystkie szczegóły z życia matki. Serek wiejski „z Piątnicy, no bo skąd?”. Zwiędły fikus. Wszystko, co mówi najwięcej o zmarłym.
Poczucie winy towarzyszące tym, którzy przeżyli, jest duszące. Bohaterka The Choice w reżyserii Gintarė Radvilavičiūtė szuka w sobie przebaczenia za wybory z przeszłości.
Rozmowa z Moniką Czajkowską, reżyserką spektaklu Czy to M…? otwierającego 58. Międzynarodowy Festiwal Teatralny KONTRAPUNKT
Prawdziwa zbrodnia to twór niejednorodny, pozszywany z różnych elementów, w którym w równym stopniu widać zarówno zarys całości, jak i szwy.
Co czuje Orfeusz po stracie ukochanej Eurydyki? Z czym mierzy się człowiek w żałobie? Ile potrafi znieść, wiedząc, że prędzej czy później i tak będzie musiał się odwrócić? I czy ten zwrot może przynieść ulgę? Anna Smolar wraz z zespołem aktorskim TR Warszawa przeprowadza widza przez wielogłos procesu żałoby.
Öhrn i Radziszewski grają z widzami w bardzo przewrotną grę – szok i śmiech.
Dominika Knapik i Patrycja Kowańska posługując się kategorią „ibsceniczności”, robią ustawienia „srellingerowskie” rodzinie ibsenowskich bohaterów.
